Sosyal medya platformlarında yalnızca birkaç dakika içinde Mısır piramitleri hakkında akla hayale sığmayan binlerce sıra dışı komplo teorisine rastlamak mümkün.
Birçok temelsiz kaynakta bu devasa yapıların aslında birer mezar yahut anıt olmadığı, Dünya'nın elektromanyetik gücünü denetim eden dev birer güç jeneratörü olduğu argüman ediliyor.
Ayrıca Giza piramitlerinin metrelerce altında çok daha devasa yapıların gizlendiği ve bu tarihi delillerin şuurlu olarak örtbas edildiği söylentileri de internet ortamında süratle yayılıyor.
Hatta çok daha ileri giden kimi komplo teorisyenleri, bu eşsiz mimari mükemmellerin eski Mısırlılar tarafından değil uzaylılar tarafından inşa edildiğini büyük bir ciddiyetle savunuyor.
Elbette yıllarını arkeolojiye adayan uzmanlar, bilimsel gerçeklikten büsbütün uzak olan tüm bu fantastik komplo teorilerinin hiçbir doğruluk hissesi olmadığını biliyor.
Manchester Müzesi küratörü Dr. Campbell Price, piramitlerin insanı büyüleyen yapısı sebebiyle bu çeşit sıra dışı ve mistik teoriler için doğal bir çekim merkezi oluşturduğunu belirtti.
Mısır Piramitleri hakkında uzmanların hala açıklamadığını 6 şeye yakından bakıyoruz.
MISIR PİRAMİTLERİ İÇİNDEKİ BÜYÜK BOŞLUK GİZEMİ
Araştırmacılar 2017 yılında yürüttükleri ScanPyramids projesi kapsamında Giza'daki Büyük Khufu Piramidi'nin kalbinde daha evvel hiç bilinmeyen devasa bir boşluğun varlığını dünyaya duyurdular.
Gelişmiş bir müon tomografisi teknolojisi kullanan bilim insanları, Büyük Galeri'nin tam üzerinde en az 30 metre uzunluğa sahip karanlık bir boşluk tespit etmeyi başardılar.
Bu tarihi keşfin çabucak akabinde dünya basınında bilinmeyen odalar, kayıp altın hazineler ve uzaylılara ilişkin teknolojik sırlar hakkında sayısız temelsiz manşet atılmaya başlandı.
Konunun uzmanı Mısır bilimci Mark Lehner, tespit edilen bu büyük boşluğun bilimsel olarak büsbütün gerçek olduğunu lakin hangi amaca hizmet ettiğinin şimdi çözülemediğini tabir ediyor.
Bilim dünyasında en çok kabul gören mantıklı açıklamalardan biri, bu büyük boşluğun aslında devasa anıt içindeki tonlarca tartısı istikrarlı bir halde dağıtmaya yardımcı olan yapısal bir takviye olduğu yönünde.
Lehner'a nazaran bu gizemli boşluk, geçmişteki mimarların odaların ve geçitlerin üzerine kasıtlı olarak bıraktığı bir cins inşaat yanlışından yahut taşıma kapasitesi kaygısından kaynaklanıyor olabilir.
AMAZON ORMANLARINDA GİZLENEN YENİ PİRAMİTLER
Bundan yirmi yıl kadar evvel Amazon yağmur ormanlarının balta girmemiş derinliklerinde keşfedilmemiş devasa anıtsal mimari yapıtların varlığı fikri insanlara bir bilim kurgu senaryosu üzere gelirdi.
Ancak bugün gelinen noktada orman örtüsünü kusursuzca delebilen gelişmiş lazer tarama teknolojisi Lidar sayesinde Amazon Havzası'nın kuvvetli bölgelerinde geniş yerleşim ağları ve dev merasim platformları gün yüzüne çıkarıldı.
Lidar teknolojisi sayesinde elde edilen ayrıntılı tablo, geçmişteki araştırmacıların inandığından çok daha yoğun nüfuslu, son derece karmaşık ve uygar toplumların Güney Amerika'da yaşadığını kanıtlıyor.
Araştırmacılar çok yakın bir tarih olan 2022 yılında Bolivya ve Ekvador'un yoğun ormanlık alanlarında yükseklikleri 22 metreyi bulan bâtın piramitleri muvaffakiyetle keşfetti.
Arizona Üniversitesi'nden arkeolog Profesör Takeshi Inomata, günümüzde mevcut teknoloji sayesinde Orta Amerika'daki görünür olan çabucak hemen tüm piramitlerin artık bilindiğini tez ediyor.
Güney Amerika'nın şiddetli coğrafyasında asıl çözülememiş gizem, şimdi keşfedilmemiş kaç tane kayıp kent olduğu ve bu antik medeniyetlerin kendi devirlerinde ne kadar gelişmiş olduğu sorusunda yatıyor.
DEVASA TAŞ BLOKLARIN TAŞINMA SIRRI
Yüz ton yahut çok daha fazla tartıdaki dev taş blokların eski çağlarda nasıl taşındığı sorusu, Mısır piramitleri ile ilgili en büyük ve en çok tartışılan arkeolojik sırların başında geliyor.
Mısır bilimci Mark Lehner ve takımının bölgeden topladığı somut bilimsel deliller, eski insanların taş ocağı teknikleri, kızaklar, kalın halatlar, örgütlü iş gücü ve su yolları konusunda çok yetenekli olduğunu kanıtlıyor.
Hatta 2013 yılında büsbütün tesadüf yapıtı keşfedilen Merer'in Günlüğü isimli antik papirüs, Khufu devrinde devasa bir emekçi kümesinin taş blokları kanal sistemleri aracılığıyla taşıdığını anlatan dört bin beş yüz yıllık çok kıymetli bir kayıt defteri.
Yine de Giza bölgesindeki inşada kullanılan devasa rampa sistemlerinin tam olarak nasıl işlediği konusunda arkeologlar arasında şimdi evrensel bir fikir birliği bulunmuyor.
Lehner'a nazaran makul büyüklükte ahşap bir taşıma rampası, mevcut taş ocağından başlayarak Büyük Piramidin tabanının yaklaşık kırk metre kadar yukarısına kadar kolay kolay uzanabilirdi.
Ancak tüm bu ipuçlarına karşın o devrin mühendislerinin o devasa anıtı en doruğuna kadar kusursuzca nasıl tamamladıklarına dair o son dokunuşun teknolojik sırrı şimdi tam olarak anlaşılabilmiş değil.
GİZA'DAKİ KRALİÇE ODASI VE GİZEMLİ ŞAFTLAR
Büyük Piramidin derinliklerinde Kraliçe Odası olarak isimlendirilen özel kısımdan başlayarak anıtın dış kenarına gerçek uzanan ve içinden lakin küçük robotların geçebildiği çok dar iki tünel yer alıyor.
1990'lı yıllarda bu dar tünellere gönderilen keşif robotları, şaftları sıkıca tıkayan küçük kireçtaşı kapılar ve bakır irtibat kesimleri keşfedince gizem daha da içinden çıkılmaz bir hal aldı.
Her ne kadar bu tüneller halk arasında ekseriyetle havalandırma şaftları olarak bilinse de birçok saygın bilim insanı eski Mısırlıların böylesine devasa bir yapıda havalandırma kaygısı taşıdığı fikrine büsbütün karşı çıkıyor.
Uzmanlara nazaran bu daracık gizemli kanallar, Mısır'ın antik ahiret inancıyla ve ölen firavunun gökyüzündeki yıldızlara yanlışsız yapacağı ebedi seyahatiyle irtibatlı olan büsbütün sembolik geçitler.
Antik Mısır metinlerinin ölen hükümdarları her vakit gökyüzünün belli bölgeleriyle ilişkilendirmesi, bu karanlık şaftların kıymetli yıldızlara yahut belli takımyıldızlara hakikat hizalanmış olabileceği teorisini önemli manada güçlendiriyor.
Ancak Dr. Campbell Price gibi daha rasyonel düşünen uzmanlar, tüm bu romantik açıklamaların yanı sıra bu şaftların inşaat sırasında yalnızca eğimi denetim etmek yahut oradan kolay bir ölçüm ipi geçirmek için açılmış olabileceği ihtimalini de göz ardı etmiyor.
SUDAN'DA NEDEN BU KADAR ÇOK PİRAMİT VAR?
Günümüzde piramitler ülkesi denildiğinde herkesin aklına birinci olarak Mısır piramitleri gelse de aslında komşu ülke Sudan sonları içerisinde Mısır'dan çok daha fazla sayıda antik yapı bulunuyor.
Bu yapıların büyük bir çoğunluğu, M.Ö. sekizinci yüzyıl civarından itibaren Mısır'ın piramit inşa geleneklerini büyük oranda benimseyen ve kendi kültürüne uyarlayan antik Kuş Krallığı'na ilişkin.
Kuşlu yöneticiler yüz yıllar boyunca Meroe üzere büyük kraliyet mezarlıklarında yüzlerce dik yamaçlı piramit inşa ederek günümüzdeki Mısır'ı gölgede bırakacak devasa bir mimari miras oluşturdular.
Sudan'daki piramitlerin sayıca bu kadar fazla olmasının asıl sebebi, Kuş Krallığı'nın piramit inşa geleneğini Mısırlılardan çok daha uzun yüzyıllar boyunca sürdürmesi olarak gösteriliyor.
Sudan'daki piramitlerin Giza'daki devasa anıtlara kıyasla çok daha küçük boyutlarda inşa edilmesi, bu yapıların çok daha süratli ve yüksek sayılarda üretilebilmesine imkan tanıdı.
Uzmanlar benzeri boyuttaki küçük yapıların bir vakitler Mısır'da da yaygın olduğuna inansa da bu yapılar yağmacılara yahut vaktin acımasız tahribatına dayanamayarak günümüze kadar ulaşmayı maalesef başaramadı.
CARAL UYGARLIĞINI KİMLER İNŞA ETTİ?
Peru kıyılarında yer alan ve tarihi yaklaşık beş bin yıl öncesine dayanan antik Caral kenti, en eski Mısır piramitleri ile büsbütün tıpkı periyotlarda inşa edilmiş devasa platform höyükleri ve piramit gibisi yapılar barındırıyor.
Bilim dünyasındaki asıl büyük bilmece, bu etkileyici mimariyi Norte Chico insanlarının inşa ettiğini bilmemize karşın bu kadar karmaşık bir toplumun tarihin o çok erken devirlerinde nasıl ortaya çıktığını tam olarak açıklayamamamız.
İlginç bir formda antik Caral toplumu savaşlara dair çok az delil barındırırken, görkemli anıtsal mimari ise sıradan çömlekçiliğin yaygınlaşmasından bile çok daha evvelki bir periyotta ortaya çıktı.
On yıllarca hükümdarları ve kanlı savaşları devlet oluşumunun itici güçleri olarak gören çağdaş arkeoloji, Caral'ın savaşsız ve barışçıl gelişim modeli karşısında büyük bir şaşkınlık yaşıyor.
Arkeolog Profesör Takeshi Inomata, eski insanların böylesine büyük ve gösterişli yapıları hükümdarların zorbalığı yahut kölelik sistemiyle değil, büsbütün gönüllü bir iş birliği ve kolektif dayanışma ruhuyla inşa ettiğine inanıyor.
Ancak bu ilkel ve silahsız insanların, aralarında hiçbir zorlayıcı hiyerarşi olmadan böylesine kusursuz bir tertibi ve dayanışmayı nasıl sağladıkları konusu arkeoloji dünyasının çözülmeyi bekleyen en gizemli sırlarından biri olmaya devam ediyor.
Kaynak: {Haber Merkezi}
Yorumlar 0
Yorum Yap
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yapın!