Bozkırın Tezenesi hayatı sazla anlattı: Neşet Ertaş

Neşet Ertaş, 1938 yılında Kırşehir'in Çiçekdağı ilçesine bağlı Kırtıllar (Abdallar) köyünde dünyaya geldi.

Müzikle tanışmasında saz ustası olan babası Muharrem Ertaş’ın kıymetli bir tesiri oldu.

ABDAL GELENEĞİ İÇİNDE YETİŞTİ

Ertaş, Anadolu'nun esaslı klâsik topluluklarından biri olan Abdalların kültürel ortamında yetişti.

Küçük yaşlardan itibaren babasıyla birlikte gittiği köy düğünlerinde zil ve darbuka çalan Ertaş, kısa mühlet sonra bağlama çalmaya başladı.

KÜÇÜK YAŞTA ANNESİZ KALDI

Ertaş, 12 yaşındayken annesi Döne Ertaş’ı kaybetti.

Okula gidemeyen Ertaş, ilerleyen yıllarda kendi eforuyla keman ve cümbüş çalmayı da öğrendi.

İSTANBUL’A YOLCULUK

1950'lerin başlarında Ankara Radyosu'nda "Yurttan Sesler" programında, "Geleli Gülmedim Ben Bu Cihana" isimli bozlağı solo çalıp okudu.

Bu olayla müzik etraflarında ismini duyuran Ertaş, 1957'de İstanbul'a gitti ve babası Muharrem Ertaş'a ilişkin ‘Neden Garip Garip Ötersin Bülbül’ isimli bozlağı birinci plağında seslendirdi.

ANKARA VE TURNELER

İstanbul’da 2 yıl çalıştıktan sonra Ankara’ya giden Ertaş, Kazablanka Gazinosu’nda çalışmaya başladı.

Türk halk müziğinin yanı sıra kendi besteleriyle de öne çıkan sanatçı, bilhassa bozlakları ve kendine mahsus bağlama icrasıyla geniş bir dinleyici kitlesine ulaştı.

Bu devirde konser turneleriyle Anadolu’nun illerini ve ilçelerini gezdi.

EVLİLİĞİ 7 YIL SÜRDÜ

1963 yılında Leyla Hanım ile evlenen Ertaş’ın bu evlilikten Döne ve Canan isimlerinde iki kızı ile Hüseyin isminde bir oğlu dünyaya geldi.

Ertaş ile Leyla Hanım, 1970 yılında boşandı.

GURBET YILLARI

1970'li yıllarda yaşadığı sıhhat meseleleri sebebiyle bir müddet saz çalamayan Ertaş, kardeşinin daveti üzerine tedavi için Almanya'ya gitti.

Uzun yıllar Almanya'da yaşayan Ertaş, müzik çalışmalarını sürdürürken Türkiye’deki dinleyicileriyle de bağını sürdürdü.

Almanya yıllarında bilhassa Türkiye göçmeni çalışanlara konserler verdi.

HASRET BİTTİ

Uzun yıllar Almanya'da yaşadıktan sonra 2000 yılında Türkiye'ye döndü.

İstanbul'da verdiği konserle sahnelere yine çıkan Ertaş, sonraki yıllarda da konser ve albüm çalışmalarını sürdürdü.

YAŞAYAN İNSAN HAZİNESİ

Ertaş, 2010 yılında Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından "Yaşayan İnsan Hazinesi" olarak duyuru edildi.

BABASININ AYAKUCUNA

Hayatının son devrinde mesane kanseri tedavisi gören Ertaş, 25 Eylül 2012'de İzmir'de 74 yaşında hayatını kaybetti.

Cenazesi, 26 Eylül 2012 tarihinde memleketi Kırşehir'de Ahi Evran Camisi'nde kılınan namazın akabinde, kendi vasiyeti doğrultusunda babası Muharrem Ertaş'ın ayak ucuna defnedildi.

“GARİP”İN BOZLAKLARI

Ertaş'ın müziğinde, Orta Anadolu’nun uzun hava geleneğinin modüllerinden olan bozlakların değerli bir yeri bulunuyordu.

Bozlaklarda yoksulluk, gurbet, aşk üzere temaları öne çıkardı.

Söz ve müziği kendisine ilişkin çok sayıda eser üreten Ertaş, günlük hayattan ve kendi tecrübelerinden beslenen sade bir anlatım kullandı.

Eserlerinde vakit zaman "Garip" mahlasını kullandı.

SAZ VE SÖZ

Ertaş'ın icrasında gösterişli düzenlemelerden çok bağlama, ses ve kelam ön plana çıktı.

"Zülüf Dökülmüş Yüze", "Neredesin Sen", "Gönül Dağı", "Ah Yalan Dünya" ve "Yazımı Kışa Çevirdin" en bilinen yapıtları arasında yer aldı.

"BOZKIRIN TEZENESİ"

Ertaş, Yaşar Kemal’in kendisi için sarf ettiği aktarılan “Bozkırın Tezenesi” namıyla da anılır.

Bu tabir vakitle Ertaş ismiyle özdeşleşti ve onun Anadolu halk müziğiyle kurduğu bağın sembol tabiri haline geldi.

Kaynak: {Haber Merkezi}