Artvin'de görme engelli kardeşler, dayanışmalarıyla örnek oluyor.

Artvin'in Ardanuç ilçesine bağlı Bereket köyünde yaşayan doğuştan görme engelli Kemal Köse ile kız kardeşi Süheyla Köse, hayatı birlikte omuzluyor.

Köy ömrünün günlük işlerini paylaşan iki kardeşin en büyük destekçileri ise kardeşleri Muhammet ve Oktay Köse oluyor.

BABASI DESTEK OLDU

Kemal Köse, hayvanların bakımıyla ilgileniyor, odun kırıyor, soba yakıyor ve bahçede çalışıyor. Yaşadığı köyü ve kullandığı yolları ezbere bilen Köse, 17 kilometre uzaklıktaki ilçe merkezine yürüyerek gidebiliyor. Süheyla Köse ise yemek ve ekmek yapıyor, meskeni çekip çeviriyor, bahçeden eser topluyor ve süt sağıyor. Oda abisi gibi köyü ve konutun etrafını ezbere biliyor.

Köy hayatını kardeşiyle paylaşan Süheyla Köse'nin çocukluğundan beri en büyük hayali okumaktı. Bu hayali için birinci adımı 36 yaşında attı.

Ankara'da katıldığı yetişkin eğitiminde kabartma yazı, bilgisayar ve bağımsız hareket eğitimi alan Köse, akabinde ortaokul ve liseyi tamamladı. Üniversite sınavını da kazanarak Atatürk Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Halkla İlişkiler ve Tanıtım Bölümüne yerleşti.

Süheyla Köse'nin eğitim seyahatinde babası Latif Köse'nin dayanağı değerli yer tuttu.

Latif Köse, ortaokul yıllarında ders kitaplarını kızına okudu. Üniversite tahsili sırasında ise aile üyeleri ve arkadaşları kitapları seslendirerek ona yardımcı oldu.

Kızını üniversite diplomasıyla görmeyi isteyen Latif Köse, Süheyla'nın mezuniyetinden evvel hayatını kaybetti.

Eğitimini tamamlayıp 50 yaşında diplomasını alan Süheyla Köse, onu babasının kabrine götürdü. Süheyla'nın hayat hikayesi, kardeşi Oktay Köse tarafından "Süsü" isimli çocuk kitabına da dönüştürüldü.

"KİTAPLARIMI BABAM OKUDU"

Okuma isteğinin çocukluk yıllarında başladığını anlatan Süheyla Köse, "Altı yaşındayken ağabeylerim beni aşı için okula götürmüşlerdi. Çocuklar oyun oynarken ‘Keşke ben de okula gelebilseydim' diye düşünmüştüm. Kalemin, silginin ve kitabın kokusu beni çok etkilemişti.

Ortaokul kitaplarımı babam okudu. Bazen elektrikler kesildiğinde gaz lambasıyla okumaya çalıştığını hatırlıyorum" halinde konuştu

Ailelere engelli çocuklarının eğitimine dayanak olmaları davetinde bulunan Süheyla Köse, "Çocuklarına özgüven aşılasınlar. Onlara bir şeyler yapabilmeleri için yardımcı olsunlar. Hiçbir anne baba sonsuza kadar yaşamıyor.

Çocukları en azından kendilerine bir tas çorba koyabilecek, bir bardak su alabilecek kadar özgüven kazansın.

Eğitim de çok kıymetli. Engelli arkadaşlarım da hayata küsmesinler. Hayat o kadar da berbat değil, çabaya paha. Bir çiçeğin kokusu, bir kediyi kucaklamak, bir hayvana dokunmak bile hayata bağlanmak için bir sebep" dedi.

"KİMSEYE MUHTAÇ DEĞİLİZ"

Köydeki hayatlarını kendi imkânlarıyla sürdürdüklerini söyleyen Kemal Köse, "Allah'a şükür kimseye muhtaç değiliz. Kendimiz yönetim ediyoruz" dedi.

ız kardeşinin muvaffakiyetinden gurur duyduğunu belirten Köse, "Onu tebrik ediyorum. Uygun işler yaptı, başardı. Bizim vaktimizde bu türlü imkânlar yoktu" diye konuştu.

Süheyla ve Kemal ile birlikte büyümenin hayata bakışını değiştirdiğini söyleyen Oktay Köse, "Sağlıklı insanların bir olaya bakışıyla engelli bir insanın bakışını harmanlayınca ortaya farklı bir şey çıkıyor.

Vicdani ve insani olarak farklı yetişiyorsunuz. Etrafınızdaki olaylara farklı gözle bakabiliyor, empati yeteneğiniz çok fazla gelişiyor" dedi.

Süheyla'nın ömür hikayesini "Süsü" isimli çocuk kitabına dönüştürdüğünü belirten Köse, "Bir engelli insanın da önü açılırsa neler başarabileceğini çocuklara örnek olsun diye yazdım" ifadelerini kullandı.